.1.

Takie idiotyczne.
----------------------

.1.

Spojrzałam w jego zielone oczy, gotów był oczarować każdą dziewczynę, oprócz mnie oczywiście. Tylko ja wiedziałam, że jest wyrachowanym podrywaczem. Działał na zasadzie ,,Dzisiaj cię przelecę, jutro mnie nie ma”. Ubzdurał sobie, że to ja dzisiaj zostanę jego ofiarą. Jeszcze zobaczymy. To ja go uwiodę i zostawię. Na razie muszę grać niepozorną, nieśmiałą dziewczynę, którą byłam, zanim kiedyś padłam jego ofiarą. Tak bardzo dobrze słyszycie. Ja Sandra Woods byłam ofiarą tego ,,sławnego” Harry’ego Styles’a. Teraz chcę się na  nim odegrać za te wszystkie upokorzone dziewczyny. Mam tylko nadzieję, że mnie nie pozna.

- Cześć, znamy się ?- spytał jak gdyby nigdy nic. Ton jego głosu zmienił się tylko trochę, jednak ciągle jest chłopakiem dla którego straciłam głowę. Chwila, chwila, o czym ja myślę. Ja go nie kocham.

-Nie wydaje mi się- odpowiedziałam w końcu.

-To może warto się poznać- No i zaczyna swoją grę.

-Możliwe.-Będę udawać niedostępną, wtedy się doczepi.

-To może gdzieś razem pójdziemy ?

-Kiedy ?

-Jutro ?

-Niestety nie mam czasu jutro.

-A kiedy masz czas ?- Tak, jakby mu niby zależało.

- Ogólnie nie mam czasu.- Ciekawe na jaki pomysł teraz wpadnie.

- Ale jakoś teraz nic nie robisz.

- Skąd taki pomysł ?

-No to co robisz ?

-Czekam na przyjaciółki.

-Tak ? To jak one się nazywają ?

-Isabella Morgan i Danielle Peazer.

-Znam je.

-No i ?

-Ciebie też powinienem znać.

-No widzisz, a nie znasz.

- Nawet nie znam twojego imienia.

-Sandra.

-Harry. Miło mi cię poznać.

-Taaa

-No proszę chodź, chociaż na kawę.

-No dobra.

Nie spodziewałam się aż tak dobrego wyniku tego testu. Dziwne. To znaczy, że mu zależy, ale on mnie przecież ,,nie zna”.

-----------------------------------

San.