.2.

Wiem,że rozdziały są krótkie,ale nie mam czasu pisać.
A skoro tak nalegasz Iza, to rozdział dedykuj tobie.
Cieszę się,że przynajmniej ty to czytasz.
------------------------------

Poszliśmy z Harry’m do kawiarni ,,Green Eyes.”

Było nawet przytulnie. Usiedliśmy przy oknie.

Myślałam o tym dlaczego tak mu zależało, żeby się ze mną spotkać. Pewnie to jakaś jego kolejna gierka.

-O czym tak myślisz ?

-Hmm ?

-O czym tak myślisz ?-powtórzył i zaśmiał się, przez co zobaczyłam dołeczki w jego policzkach.

-Tak jakoś po prostu.

-Aha. Wiesz…trochę mi kogoś przypominasz. Na pewno się nie znamy ?

-Na pewno.

-To trochę dziwne…

-Wiem-rozmawialiśmy krótką chwilę.

-Sandra, dałabyś mi swój numer ?-spytał.

-Niestety mam nowy numer i jeszcze nie znam go na pamięć i nie mam ze sobą telefonu.

-Szkoda…ale może ja ci podam swój numer ?

-No, możesz.

Napisał mi swój numer na kartce i podał.

-Okay, dzięki. Ja już muszę iść.

-Pa.

Szybko wróciłam do domu i poszłam spać.

Następnego dnia zdziwiło mnie to, że mam tak dobry humor.

Nie wiedziałam jednak co jest jego powodem.

Po chwili gdy już całe moje ciało było rozbudzone po porannym prysznicu przypomniałam sobie, że dzisiaj mam się spotkać z Is i Dan.

Szybko znalazłam idealną stylizację i wyszłam z domu.

Szłam słuchając muzyki, gdy na kogoś wpadłam.

-Nie sądzę żeby to był przypadek-powiedział ,,nieznajomy”.

-Jednak to był przypadek-odpowiedziałam.

-Jeśli tak uważasz…Jeszcze zobaczysz, że to nie przypadek. Raczej zrządzenie losu.-był wyjątkowo pewien siebie.

-Sądzę, że nie Styles, a teraz przepraszam, ale się spieszę.-próbowałam go ominąć, ale nie udało mi się.

-A dokąd ?

-Nie bądź taki ciekawski Styles-przepuścił mnie jednak i mogłam dalej iść.

Przez całą drogę myślałam tylko o jego hipnotyzujących oczach chociaż nie powinnam.

W pewnej chwili dostałam SMS’a…

 -------------------

Jeśli jednakże nie jesteś moją przyjaciółką (xD) i to czytasz, to proszę,skomentuj. Napisz chociaż ,,j" (xD) Cokolwiek...

San.